Deze week doe ik weer eens mee met
52 Weeks to Christmas. Ik heb dit jaar weinig zin in het maken van kerstkaarten. Ik vind zo rond de vijftig kaarten maken veel. Niet alleen voor blogmaatjes die heel attent elk jaar een mooie kaart sturen, maar ook voor vrienden en familie die allemaal graag een handgemaakte kaart krijgen. Ik heb ook niet elke week zin daarin. Geen idee dus of ik dat aantal ga halen, ik zit nu op ongeveer vijfentwintig. Maar een hobby is tenslotte geen moeten, dus doe ik waar ik zin in heb.
Ik maak daarom vaker series tegenwoordig en probeer iets te verzinnen wat niet zo veel werk is.
Deze serie maakte in vorige week:
Heel eenvoudig: een achtergrond met een embossingfolder die je beïnkt met Distress inkt/Distress oxide. De afwerking is daarna niet zoveel werk en zelf houd ik wel van deze eenvoud.
En toch weer drie erbij 😏.
Gisteren naar een oude schoolvriendin geweest, we vonden elkaar weer via Facebook. Waren een aantal jaar vriendinnen toen we op de MMS zaten. Daarna verwaterde het. Wij waren de laatste MMS meiden, daarna kwam de Mammoetwet en verdwenen HBS en MMS en MULO. Omdat we op een grote Dalton scholengemeenschap zaten waren er ook best nog heel veel jongens om ons heen, iets wat je op die leeftijd toch ook belangrijk vindt, haha. Ze is al een keer bij mij geweest, het klikte meteen weer, grappig is dat! Zij woont in s Gravenzande en ik in Zoetermeer, dus dat is wel te doen.
Gelukkig zijn dit dingen die nog wel kunnen, als je je verstand gebruikt.
En nu maar echt de mondkapjes op in publieke ruimten!
Groetjes!
M@rjan